Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Η μεγάλη εξαπάτηση με το χρέος και τα όνειρα για ανδριάντες

Του Αιρετικού. 
Το γεγονός ότι ο λόγος των πολιτικών διαφέρει από των υπολοίπων ανθρώπων είναι ένα γεγονός που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Για εμάς , τους κοινούς θνητούς , ο λόγος είτε γραπτός είτε προφορικός είναι εργαλείο επικοινωνίας για εκείνους όπλο παραπληροφόρησης , παραπλάνησης και χειραγώγησης  των υπολοίπων.  Η ελληνική πολιτική ιστορία βρίθει τέτοιων παραδειγμάτων όμως από τις εκλογές του 2009 μέχρι σήμερα η κατάσταση έχει ξεφύγει. Τελευταίο κρούσμα:  το δημόσιο χρέος και η διαχείριση του.
Ο paratiritis.gr , την προηγούμενη εβδομάδα προσπάθησε να αναδείξει τις βασικές πτυχές του προβλήματος , τις διαφοροποιήσεις  που υπάρχουν μεταξύ των δανειστών (ΔΝΤ,ΕΕ) , τις απόψεις αλλά και τα πραγματικά κίνητρα των Eυρωπαίων εταίρων –δανειστών αλλά και την θέση της ελληνικής κυβέρνησης.
Το κεντρικό νόημα ;  Οι Eυρωπαίοι δανειστές δεν θέλουν να χάσουν ούτε ένα ευρώ από τα δανεικά. Αντίθετα , θα προσπαθήσουν να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα. Στα πλαίσια αυτά, είναι διατεθειμένοι να συζητήσουν τρόπους και πρακτικές πού θα τους εξασφαλίζουν:
-τα λεφτά τους
-περισσότερα κέρδη
-μικρότερο ρίσκο.
Αυτό είναι  το πλαίσιο και από αυτό δεν προτίθενται να μετακινηθούν ούτε …πόντο. Για το λόγο αυτό αρνούνται να μιλήσουν για κούρεμα και επικεντρώνονται στην επιμήκυνση της χρονικής διάρκειας του χρέους σε συνδυασμό με την μείωση του επιτοκίου. Και ξέρετε γιατί; Διότι με τον τρόπο αυτό θα κερδίσουν περισσότερα. Για να γίνει κατανοητό σκεφτείτε το εξής: Κάποιος χρωστά 100 ευρώ που θα πρέπει να τα ξοφλήσει σε 5 χρόνια με επιτόκιο 5%. Ο δανειστής  προτείνει να επιμηκυνθεί το χρέος στα 20 χρόνια και το επιτόκιο να μειωθεί στο 2%. Ένας απλός υπολογισμός αρκεί για να διαπιστώσει κανείς ότι η πρόταση αυτή σημαίνει ότι στο τέλος ο οφειλέτης θα πληρώσει περισσότερα στον δανειστή του. Αντίθετα το κούρεμα σημαίνει ο οφειλέτης απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής ενός μέρους  του χρέους. Αλλά και η περίπτωση αυτή , μπορεί να κρύβει «παγίδες». Για παράδειγμα , ένα κούρεμα του χρέους με παράλληλη αλλαγή των όρων αποπληρωμής του υπολοίπου οφειλόμενου ποσού μπορεί να έχει ως κατάληξη την αύξηση του κόστους δανεισμού.
 Μέχρι εδώ δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα αφού πρόκειται για μία συναλλαγή από την οποία και οι δύο πλευρές προσπαθούν να κερδίσουν.Το πρόβλημα αρχίζει όταν ο ένας από τους δύο προσπαθεί να αποκρύψει την αλήθεια προκειμένου να έχει κάποια άλλα οφέλη. Και για να είμαστε συγκεκριμένοι:  αν οι πολιτικοί εμφανίζουν ως θρίαμβο μία τραγωδία. Με απλά λόγια,  αν συμφωνήσουν σε λύσεις που παροδικά ελαφρύνουν τις δαπάνες  εξυπηρέτησης του χρέους αλλά μακροπρόθεσμα οδηγούν σε επιπλέον  επιβάρυνση τις οποίες παρουσιάζουν –βασισμένοι στην αδιαφάνεια αλλά και στην άγνοια των υπολοίπων-ως επιτυχία τότε έχουμε μία καραμπινάτη περίπτωση εξαπάτησης. Μάλιστα πρόκειται για τυπική περίπτωση απιστίας που ενδεχομένως να έχει και ποινικές προεκτάσεις.
Αυτό που έχει ξεκινήσει με την διαχείριση του δημοσίου χρέους φαίνεται ότι κρύβει πλευρές που οι πολιτικές ηγεσίες δεν έχουν κανένα απολύτως λόγο να φωτίσουν αλλά πολλούς λόγους για να συσκοτίσουν. Και για να μη ξεχνιόμαστε , οι πρακτικές αυτές δεν είναι καινούργιες . Έχουν εφαρμοστεί από το 1824 από ανθρώπους που σήμερα η ελληνική πολιτεία τους έχει χαρακτηρίσει ήρωες . Έχοντας τέτοια παραδείγματα , οι κ.κ.  Σαμαράς, Βενιζέλος και Στουρνάρας ελπίζουν ότι τελικά και θα φορτώσουν τους έλληνες με επιπλέον βάρη και στο τέλος θα δώσουν τα ονόματα τους σε δρόμους και θα τους σηκώσουν …ανδριάντες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου