Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

Pablo Picasso: 130 χρόνια μετά...


Γράφει ο Δημήτρης Χαλιώτης
Φέτος συμπληρώνονται 130 χρόνια από τη γέννηση του, ενώ σαν σήμερα το 1901 εκτέθηκαν για πρώτη φορά έργα του στο Παρίσι. Ο Pablo Picasso δε χρειάζεται συστάσεις... Άλλαξε τον ρου της ζωγραφικής όντας κομβική μορφή της καθ' όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα.
Εισηγητής του κυβισμού στις αρχές του περασμένου αιώνα, δεν εγκλωβίστηκε αποκλειστικά σε αυτόν δοκιμάζοντας πολλές και διαφορετικές τεχνοτροπίες, γεγονός που δυσκολεύει την κατάταξή του σε μία σχολή.
Ρεαλισμός, συμβολισμός, μοντερνισμός, κυβισμός, σουρεαλισμός αντιπροσωπεύουν μερικά μόνο από τα ρεύματα που υπηρέτησε ο Picasso στις διάφορες φάσεις της καριέρας του και της ζωής του.
Γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 1881 στη Μάλαγα της Ισπανίας και έδειξε από μικρός την κλίση του στη
ζωγραφική. Δεν είναι τυχαίο που γίνεται δεκτός στην Σχολή Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης σε ηλικία μόλις 14 ετών, ενώ στα 16 του χρόνια κερδίζει το Χρυσό Βραβείο με τον πρώτο πίνακά του που παρουσιάζει στην Ακαδημία το 1897.
Ωστόσο ο Picasso των πρώιμων χρόνων δεν έχει καμία σχέση με τον καλλιτέχνη που έμελλε να γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία των παραστατικών τεχνών. Ο Picasso της εφηβείας υπηρετεί τον ρεαλισμό στους πίνακές του. Η πρώτη έκθεσή του όμως στο Παρίσι στις 23 Ιουνίου του 1901 τον φέρνει σε επαφή με εκπροσώπους των ριζοσπαστικών και ανανεωτικών ρευμάτων της εποχής που θα τον σημαδέψουν...

Η μετακόμισή του στο Παρίσι το 1904 σηματοδοτεί και την μεγάλη του στροφή στην ''αφαίρεση'' μετά και τη γνωριμία του με τον Miro και τον Matisse.

Κατά την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα δοκιμάζει διαφορετικές τεχνικές και ιδέες πάνω στους πίνακές του και μάλιστα αρκετά νεαρή ηλικία, μόλις στα 26 του χρόνια, μας δίνει ένα από τα αριστουργήματά του, τις ''Δεσποινίδες της Αβινιόν'', που μαζί με το κορυφαίο του έργο τη ''Γκερνίκα'' το 1939, θα αποτελέσει έργο - σταθμός στην καριέρα του.

Οι κυβιστικοί του πίνακες γίνονται αντικείμενο έντονης συζήτησης στις διεθνείς εκθέσεις του Μονάχου, της Κολωνίας και του Βερολίνου κατά τη δεύτερη δεκαετία του 20ου αιώνα.

Μετά την αντιπολεμική του ''κραυγή'' με τη ''Γκερνίκα'' το 1939, ο Picasso αρνείται να εγκαταλείψει το Παρίσι όταν αυτό πέφτει στα χέρια των Ναζί. Καθ' όλη όμως τη διάρκεια της κατοχής σταματά να εκθέτει έργα του, αφού το στυλ του βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με την άποψη των Ναζί περί τέχνης. Συνεχίζει ωστόσο να ζωγραφίζει στο ατελιέ του. Τότε γράφει και το πρώτο του θεατρικό έργο, το ''Desire Caught by the Tail'', ενώ ήδη έχει αρχίσει να ασχολείται με την ποίηση. Από το 1935 μέχρι το 1959 έχει συγγράψει περισσότερα από 300 ποιήματα.

Η προσωπική του ζωή πολυτάραχη... Παντρεύτηκε δύο φορές το 1918 και το 1961, απέκτησε τέσσερα παιδιά από τρεις γυναίκες, αλλά είχε μία πληθώρα από ερωμένες. Η μητέρα των δύο τελευταίων παιδιών του, Francoise Gilot, κατά 40 χρόνια νεότερή του, έγραψε ένα βιβλίο το 1964, αρκετό καιρό μετά τον χωρισμό τους με τίτλο ''Life with Picasso'', στο οποίο αποκάλυπτε την κακομεταχείρισή της από τον Picasso και τις μυριάδες απιστίες του καταξιωμένου ζωγράφου που την ανάγκασαν να πάρει τα παιδιά τους και να τον εγκαταλείψει.

Πέθανε σε ηλικία 92 ετών, στις 8 Απριλίου του 1973, ενώ βρισκόταν σε δείπνο με τη γυναίκα του και φίλους. Τα τελευταία του λόγια στη γυναίκα του ήταν ''Πιες σε μένα... Πιες στον θάνατό μου... Ξέρεις ότι δεν μπορώ να πιω πια...''

Άφησε παρακαταθήκη περίπου 20.000 αυτοτελή έργα κάθε μορφής.
Από http://www.nooz.gr/index

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου